شفیعی کدکنی

وه چه بیگانه گذشتی نه کلامی نه سلامینه نگاهی به نویدی نه امیدی به پیامی رفتی آن گونه که نشناختم از فرط لطافتکاین تویی یا که خیال است، از این هر دو کدامی؟ روزگاری شد و گفتم که شد آن مستیِ دیرینباز دیدم